ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ «ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΓΡΟΤΗΣ»
Ο Δημήτρης Ζάχος περιγράφει την κατάσταση που επικρατεί στον ελληνικό πρωτογενή τομέα και τονίζει τις ανάγκες που έχουν προκύψει, όπως και τις λύσεις που μπορούν να δοθούν.
Του Χρυσόστομου Τρίμμη
trimmis.chrys@gmail.com
Ο Δημήτρης Ζάχος γνωρίζει πολύ καλά τι απαιτείται προκειμένου ο πρωτογενής τομέας να προσφέρει αυτά που πραγματικά μπορεί στη χώρα. Προερχόμενος και ο ίδιος από αγροτική οικογένεια, δραστηριοποιείται ως τεχνολόγος γεωπόνος και επιχειρηματίας στον χώρο των αγροεφοδίων από το 2003 μέσω της «Δημήτρης Ζάχος και Σία», ενώ από το 2015 η δραστηριότητα της συμβολαιακής γεωργίας εντάχθηκε στην εταιρία «Νέα Γη». Η εταιρία του βρίσκεται στον κόμβο Κιλελέρ, στην Π.Ε.Ο Λάρισας – Βόλου.
Η εικόνα που περιγράφει ο ίδιος δημιουργεί σίγουρα προβληματισμό, με τον ίδιο να ιχνηλατεί και πιθανές λύσεις, καθώς τα δεδομένα έχουν αλλάξει πολύ από τότε που άρχισε να δραστηριοποιείται επαγγελματικά.
Ο αγροτικός τομέας έχει αλλάξει
«Από το 2003, οπότε ξεκινήσαμε, ο αγροτικός τομέας έχει αλλάξει πάρα πολύ και, κυρίως, έχει δυσκολέψει. Οι αγρότες σήμερα δεν έχουν τα εισοδήματα που είχαν παλαιότερα και δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στο κόστος παραγωγής. Εχουν αυξηθεί τα λιπάσματα, τα γεωργικά εφόδια, το πετρέλαιο και συνολικά όλα τα έξοδα καλλιέργειας, χωρίς όμως να υπάρχει αντίστοιχη αύξηση στις τιμές των αγροτικών προϊόντων» αναφέρει αρχικά, για να τονίσει παράλληλα ότι μέσα σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση οι επιχειρήσεις γεωργικών εφοδίων αναγκάζονται να πάρουν αποφάσεις και να παίξουν τον ρόλο των… τραπεζών!
«Αν σήμερα πούμε ότι δεν δίνουμε προϊόντα χωρίς πληρωμή, τότε το μεγαλύτερο ποσοστό των παραγωγών δεν θα μπορέσει να καλλιεργήσει. Ουσιαστικά πιστώνουμε τον παραγωγό για να μπορέσει να μπει στην καλλιέργεια. Αυτό που έχουμε στο μυαλό μας είναι να τον βοηθήσουμε να παραγάγει προϊόν και στη συνέχεια να μπορέσουμε να πάρουμε αυτό το προϊόν σε μια καλή τιμή, ώστε να είναι βιώσιμος και εκείνος, αλλά και να μπορέσει να μας πληρώσει για τα εφόδια που πήρε» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Οπως εξηγεί, αυτόν τον ρόλο κάποτε τον είχε η Αγροτική Τράπεζα μέσω των καλλιεργητικών δανείων. «Σήμερα όμως δεν υπάρχει τέτοια στήριξη. Παράλληλα, οι επιδοτήσεις έχουν μειωθεί σημαντικά και δεν δίνεται πραγματικό κίνητρο στον αγρότη να παραγάγει» επισημαίνει.
Βέβαια, όπως συμπληρώνει ο κ. Ζάχος, σημαντικό ρόλο παίζουν και οι εταιρίες που στηρίζουν αυτή την προσπάθεια. «Και εδώ πρέπει να αναφέρω τον κ. Λαυρεντιάδη και τη Dekagro. Αν δεν υπήρχε σήμερα η Dekagro στον χώρο του λιπάσματος, θεωρώ ότι το κόστος θα ήταν τεράστιο. Μπορεί το λίπασμα να είχε φτάσει ακόμη και στα 1.000 ευρώ ο τόνος και οι αγρότες δεν θα μπορούσαν να προμηθευτούν τις αναγκαίες ποσότητες. Παράλληλα, δεν θα υπήρχε ούτε η ποιότητα που υπάρχει σήμερα» σημειώνει και τονίζει πόσο σημαντικό είναι να υπάρχουν ελληνικές αγροτικές βιομηχανίες: «Αν δεν στηριχθούν αυτές οι επιχειρήσεις, δεν μπορεί να στηριχθεί και ο αγροτικός πληθυσμός. Η ελληνική αγροτική βιομηχανία πρέπει να ενισχυθεί και να αποκτήσει ακόμα μεγαλύτερο ρόλο».
Βοήθεια στον πρωτογενή τομέα
Σύμφωνα με τον κ. Ζάχο, αν τα καταστήματα γεωργικών εφοδίων λειτουργούσαν όπως άλλα επαγγέλματα και έλεγαν «δεν δίνουμε αν δεν πληρωθούμε», δεν θα ήταν σε θέση κανένας παραγωγός να καλλιεργήσει! «Αν εμείς λειτουργούσαμε όπως λειτουργεί, για παράδειγμα, ένα πρατήριο καυσίμων, που δεν σου δίνει πετρέλαιο αν δεν πληρώσεις, τότε ο παραγωγός δεν θα μπορούσε να παράγει. Αυτό δείχνει πόσο βοηθούν σήμερα τα καταστήματα γεωργικών εφοδίων τον πρωτογενή τομέα, ενώ κάνουμε εμπορία, και δεν παράγουμε εμείς τα αγροεφόδια» σχολιάζει σχετικά.
«Ποτέ κανένας παραγωγός ακάλυπτος»
Ξέροντας από πρώτο χέρι τι σημαίνει να είναι κανείς παραγωγός, ο Δημήτρης Ζάχος σημειώνει ότι δεν θα άφηνε ποτέ κανέναν παραγωγό ακάλυπτο. «Ποτέ δεν θα το έκανα αυτό, γιατί εγώ προέρχομαι από αγροτική οικογένεια και το βλέπω και συναισθηματικά το θέμα. Βέβαια, όταν είσαι επαγγελματίας, πρέπει να υπάρχει ισορροπία ανάμεσα στον επαγγελματισμό και στο συναίσθημα. Προσπαθώ πάντα να ζυγίζω και τα δύο» αναφέρει και συμπληρώνει ότι η σχέση εμπιστοσύνης που δημιουργείται με τον παραγωγό είναι πολύ σημαντική. «Υπάρχουν φορές που μπορεί να χάσεις χρήματα, όμως ξέρεις ότι απέναντί σου έχεις ανθρώπους που προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες» τονίζει κατηγορηματικά.
«Ο Ελληνας αγρότης είναι εξαιρετικά προσαρμοστικός»
Παράλληλα, ο κ. Ζάχος τονίζει την πεποίθησή του ότι οι αγρότες χρειάζονται στήριξη. «Δεν συμφωνώ με την άποψη ότι “έχουν μάθει στις επιδοτήσεις”. Οι επιδοτήσεις είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι του αγροτικού εισοδήματος και δεν λύνουν το πρόβλημα της βιωσιμότητας» σημειώνει για να υπογραμμίσει ότι θεωρεί πως ο Ελληνας παραγωγός είναι εξαιρετικά προσαρμοστικός.
«Αν του δώσεις τη δυνατότητα και σωστές συνθήκες, μπορεί να καλλιεργήσει τα πάντα και να παραγάγει προϊόντα υψηλής ποιότητας, προσαρμοζόμενος πολύ εύκολα στις απαιτήσεις και σε νέες συνθήκες. Με σωστή καθοδήγηση και κίνητρο, ανταποκρίνεται άμεσα και μπορεί να εξελιχθεί σε εξαιρετικό παραγωγό» αναφέρει.
Από τον παραγωγικό στον…. παθητικό αγρότη
Μπροστά στην κατάσταση που και ο ίδιος βλέπει, ο κ. Ζάχος επισημαίνει τον κίνδυνο ο ελληνικός αγροτικός τομέας να οδηγηθεί σε μια νέα πραγματικότητα, όπου ο παραγωγικός αγρότης θα αντικατασταθεί από έναν «παθητικό» αγρότη, που παραμένει στη γη περισσότερο από συναισθηματισμό παρά από βιωσιμότητα, τη στιγμή που ο αγροτικός πληθυσμός γηράσκει και δεν ανανεώνεται. Παράλληλα τονίζει ότι μέγιστο πρόβλημα είναι αυτό της έλλειψης εργατικών χεριών.
«Φοβάμαι ότι οδηγούμαστε σε μια κατάσταση που δεν θα υπάρχει πλέον παραγωγικός αγρότης αλλά “παθητικός” αγρότης. Δηλαδή, άνθρωποι 55 ή 60 ετών που συνεχίζουν περισσότερο από συναισθηματισμό και με τη βοήθειά μας, επειδή δεν μπορούν να εγκαταλείψουν το επάγγελμα» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Απουσία της νέας γενιάς
Ιδιαίτερη ανησυχία εκφράζει για την απουσία νέας γενιάς από τον πρωτογενή τομέα, καθώς δεν μπαίνουν στον αγροτικό τομέα νέοι. «Στο χωριό μου υπάρχουν τρία νέα παιδιά που άρχισαν να καλλιεργούν πολλά στρέμματα, αλλά δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα, γιατί δεν βρίσκουν εργατικά χέρια» περιγράφει.
Παράλληλα, αναφέρεται και στο ζήτημα της προοπτικής στον αγροτικό κόσμο. «Το πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές δεν του επιτρέπουν να εξελιχθεί. Του “κόβουν τα φτερά”. Δεν του δίνουν τη δυνατότητα να νιώσει ασφάλεια, ώστε να πει ότι μπορεί να κρατήσει και το παιδί του μέσα στη δουλειά. Οταν ένας άνθρωπος δουλεύει μια ζωή μέσα στη λάσπη και την καθημερινή πίεση, και στο τέλος δεν μπορεί να δει προοπτική, τότε απογοητεύεται και απομακρύνει και τα νέα παιδιά από τον αγροτικό τομέα» αναφέρει.
Ειδικότερα για την έλλειψη εργατών γης, ο κ. Ζάχος υπογραμμίζει ότι αποτελεί σήμερα καθοριστικό εμπόδιο. «Σήμερα η έλλειψη εργατών γης είναι τεράστιο πρόβλημα. Δεν μπορεί ένας άνθρωπος να ποτίζει μόνος του με δέκα καρούλια ταυτόχρονα ή να διαχειρίζεται μεγάλες καλλιέργειες. Χρειάζονται εργάτες, και γενικά χρειάζεται υποστήριξη για να μπορέσει να σταθεί μια σύγχρονη αγροτική εκμετάλλευση» σχολιάζει.
«Σήμερα ο παραγωγός χρειάζεται ανανέωση και εκσυγχρονισμό»
Αναφερόμενος στον εκσυγχρονισμό του κλάδου, ο κ. Ζάχος υπογραμμίζει ότι παράλληλα με τα υπόλοιπα, σήμερα ο παραγωγός χρειάζεται ανανέωση και εκσυγχρονισμό. Χαρακτηριστικά εκτιμά: «Ο Ελληνας παραγωγός πρέπει να περάσει σε σύγχρονες μεθόδους καλλιέργειας που είναι διαθέσιμες. Να χρησιμοποιήσει νέα μηχανήματα, drones, σύγχρονα τρακτέρ και γενικά τεχνολογίες που μειώνουν το κόστος και τις ανάγκες σε εργατικά χέρια».
Ωστόσο, όπως σημειώνει, αυτό δεν είναι εύκολο για τις μεγαλύτερες ηλικίες. «Δεν μπορεί εύκολα να το κάνει ένας άνθρωπος 55 ή 60 ετών. Χρειάζονται νέοι άνθρωποι, 25, 30 ή 35 ετών, που να μπορούν να κατανοήσουν και να αξιοποιήσουν τη νέα τεχνολογία» τονίζει και κάπου εδώ το θέμα συνδέεται και με τη γήρανση του αγροτικού πληθυσμού στην Ελλάδα.
«Εχουμε φτάσει σε σημείο να βλέπουμε ακόμα και το κάθε τετραγωνικό μέτρο ενός χωραφιού μέσω δορυφόρου, και παρ’ όλα αυτά να υπάρχουν τεράστια προβλήματα οργάνωσης. Η τεχνολογία υπάρχει, αλλά δεν αξιοποιείται όσο θα έπρεπε».
Παρά τις δυσκολίες, ο κ. Ζάχος αναγνωρίζει τη δυναμική του Ελληνα παραγωγού. «Η εμπορία απαιτεί συνέπεια, ποιότητα και σταθερότητα. Ο Ελληνας παραγωγός μπορεί να ανταποκριθεί σε όλα αυτά. Εχει αποδείξει ότι μπορεί να προσαρμοστεί πολύ γρήγορα και να λειτουργήσει επαγγελματικά, αρκεί να του δοθούν πραγματικά κίνητρα και κατάλληλη υποστήριξη» καταλήγει.
Οργάνωση, καθοδήγηση, σωστός προγραμματισμός
Ο κ. Ζάχος θεωρεί σε κάθε περίπτωση πολύ σημαντικό ο παραγωγός να λειτουργεί με τεχνικό σχέδιο και όχι αυθόρμητα, τονίζοντας ότι ακόμα και οι παραγωγοί που παραμένουν σήμερα στην καλλιέργεια χρειάζονται οργάνωση, καθοδήγηση και σωστό προγραμματισμό. «Πιστεύω στη συλλογικότητα και τη συνεργασία, αλλά με σύγχρονους όρους και με ιδιωτική πρωτοβουλία. Δεν μπορεί σήμερα να υπάρξει οργανωμένη παραγωγή χωρίς κάποιον στον συντονισμό, με γνώση και τεχνική ευθύνη. Χρειάζονται τεχνοκράτες, γεωπόνοι και σωστή οργάνωση, ώστε ο παραγωγός να μπορέσει να λειτουργήσει πιο αποδοτικά και με μεγαλύτερη ασφάλεια για το μέλλον» επισημαίνει.
«Διαφορές ακόμα και από χωράφι σε χωράφι»
Σημαντικές διαφοροποιήσεις στις ανάγκες και τις καλλιεργητικές πρακτικές από περιοχή σε περιοχή καταγράφει ο γεωτεχνικός και επιχειρηματίας Δημήτρης Ζάχος, η δραστηριοποίηση των εταιριών του οποίου καλύπτει τη Θεσσαλία στο σύνολό της αλλά και τη Βόρεια Εύβοια, ενώ έχει συνεργασίες και στην Ιταλία για καλλιέργεια βαμβακιού. Οπως επισημαίνει, κάθε περιοχή έχει διαφορετικό έδαφος και μικροκλίμα, καθώς και διαφορετικές ανάγκες σε νερό, λίπανση και φυτοπροστασία, γεγονός που απαιτεί εξατομικευμένη προσέγγιση. «Δεν μπορείς να εφαρμόζεις παντού το ίδιο μοντέλο καλλιέργειας» τονίζει χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι ακόμα και μέσα στην ίδια περιοχή κάθε χωράφι μπορεί να παρουσιάζει διαφορετικές απαιτήσεις. Σύμφωνα με τον ίδιο, άλλες συνθήκες συναντώνται στη Λάρισα, άλλες στη Μαγνησία και διαφορετικές στη Βόρεια Εύβοια ή την Ιταλία.
Η λύση της συμβολαιακής γεωργίας δίνει προοπτικές
Ο Δημήτρης Ζάχος αναφέρει την εμπειρία του στη δραστηριοποίηση στο σκληρό σιτάρι και περιγράφει πώς ξεκίνησε η βαμβακοκαλλιέργεια στην Ιταλία.
Μπροστά σε μια δύσκολη κατάσταση στον ελληνικό πρωτογενή τομέα, ο Δημήτρης Ζάχος έχει καταλήξει συμπερασματικά ότι η συμβολαιακή γεωργία, η ανάγκη γεωπονικής καθοδήγησης και η αξιοποίηση της ελληνικής τεχνογνωσίας αποτελούν βασικούς άξονες ανάπτυξης. Πάνω σε αυτούς, όπως σημειώνει, θα πρέπει να στηριχθούν όλες οι απαραίτητες κινήσεις που θα εξασφαλίσουν την επιβίωση για όλους τους συμμετέχοντες και θα δώσουν ώθηση στα ελληνικά προϊόντα.
Ο κ. Ζάχος θεωρεί ότι η σωστή γεωπονική καθοδήγηση παίζει καθοριστικό ρόλο τόσο στην ποιότητα όσο και στην απόδοση της παραγωγής, ειδικά στη συμβολαιακή γεωργία, στην οποία και ο ίδιος δραστηριοποιείται με τη συνεργασία του με τη «Μέλισσα – Κίκιζας» στο σκληρό σιτάρι. Οπως υποστηρίζει, το μοντέλο αυτό δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τη συμμετοχή γεωπόνων και οργανωμένης τεχνικής παρακολούθησης.
Ο ρόλος των γεωπόνων
«Η συμβολαιακή γεωργία δεν μπορεί να γίνεται από μεσίτες ή απλούς εμπόρους. Πρέπει να γίνεται από γεωπόνους» αναφέρει χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι από τη μία η βιομηχανία ζητά ποιοτικό προϊόν και από την άλλη ο παραγωγός επιδιώκει υψηλές αποδόσεις και οικονομική βιωσιμότητα.
Σύμφωνα με τον ίδιο, βασική προϋπόθεση για να λειτουργήσει σωστά η συμβολαιακή γεωργία είναι να καλύπτεται το κόστος παραγωγής του αγρότη μέσω μιας ελάχιστης εγγυημένης τιμής. Παράλληλα, όπως σημειώνει, απαιτούνται πιστοποιημένος σπόρος, σωστή λίπανση, φυτοπροστασία και συνεχής γεωπονική παρακολούθηση.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η συνεργασία που ανέπτυξε ο Δημήτρης Ζάχος στην Ιταλία γύρω από την καλλιέργεια ποιοτικού βαμβακιού. Οπως εξηγεί, το 2018 ιταλικές εταιρίες ένδυσης αναζήτησαν τεχνογνωσία για την ανάπτυξη καλλιεργειών 100% ιταλικού βαμβακιού, δίνοντας έμφαση στην ποιότητα, στο χαμηλό αποτύπωμα άνθρακα και στην ολοκληρωμένη διαχείριση.
«Εκείνη την περίοδο οι Ιταλοί ήθελαν να δημιουργήσουν ένα πρότζεκτ για παραγωγή ποιοτικού ιταλικού βαμβακιού, ώστε να μπορούν να λένε ότι τα προϊόντα τους παράγονται από 100% ιταλικό βαμβάκι. Ενας από τους λόγους ήταν ότι υπήρχε πίεση σχετικά με την παιδική εργασία σε άλλες χώρες, από όπου προμηθεύονταν βαμβάκι. Ετσι αναζήτησαν ανθρώπους με τεχνογνωσία και ήρθαν στην Ελλάδα, επειδή η Ελλάδα καλλιεργεί βαμβάκι εδώ και δεκαετίες» εξηγεί.
Οπως τονίζει, σήμερα στην Ιταλία έχουν φτάσει να καλλιεργούν χιλιάδες στρέμματα βαμβάκι, με έμφαση στην ποιότητα, στο χαμηλό αποτύπωμα άνθρακα και στην ολοκληρωμένη διαχείριση. «Αυτά που σήμερα θεωρούν καινοτομία στην Ιταλία εμείς τα εφαρμόζουμε ήδη εδώ μέσω της συμβολαιακής γεωργίας. Για παράδειγμα, εγώ εφαρμόζω χαμηλό αποτύπωμα άνθρακα σε περίπου 15.000 στρέμματα» περιγράφει σχετικά.
Το μήνυμα προς τους παραγωγούς
Ο Δημήτρης Ζάχος εκτιμά ότι η ελληνική γεωργία μπορεί να αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη εξωστρέφεια, αρκεί να στηριχθεί σε νέους ανθρώπους, στον εκσυγχρονισμό και στη συνεργασία παραγωγού, γεωπόνου και βιομηχανίας. «Οι εποχές έχουν αλλάξει και πλέον δεν μπορεί κάποιος να λειτουργεί μόνος του και χωρίς σχέδιο» σημειώνει, υπογραμμίζοντας ότι το μέλλον ανήκει σε οργανωμένα σχήματα παραγωγής ιδιωτικής πρωτοβουλίας, με τεχνική υποστήριξη και σύγχρονες πρακτικές.
Οπως τονίζει, τέσσερις είναι οι άξονες στους οποίους πρέπει να βασιστεί ο πρωτογενής τομέας για να κάνει τη διαφορά. Σύμφωνα με τον ίδιο, απαιτούνται νέοι άνθρωποι στην καλλιέργεια, συμβολαιακή γεωργία, τεχνολογική αναβάθμιση και στήριξη από ελληνικές βιομηχανίες, όπως η Dekagro, ώστε να μπορέσει ο Ελληνας παραγωγός να παραμείνει βιώσιμος και ανταγωνιστικός τα επόμενα χρόνια.
«Μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει ποιοτική και ποσοτική παραγωγή και να παραμείνει βιώσιμος ο Ελληνας παραγωγός. Οσον αφορά τους συνεταιρισμούς, πιστεύω σε ένα σύγχρονο μοντέλο, με βάση το οποίο θα συνεργάζονται η βιομηχανία, ο ιδιώτης γεωπόνος και ο παραγωγός, ώστε να δημιουργηθεί ένα ισχυρό παραγωγικό κύτταρο που θα μπορεί να παράγει καλύτερα προϊόντα, με καλύτερη ποιότητα και μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα» καταλήγει.
«Αν δεν ήταν η Dekagro, σήμερα δεν θα έπαιρναν λίπασμα οι Ελληνες αγρότες»
Η στήριξη της ελληνικής αγροτικής βιομηχανίας και η σημασία των ποιοτικών ελληνικών λιπασμάτων βρίσκονται στο επίκεντρο της συνεργασίας του γεωτεχνικού και επιχειρηματία Δημήτρη Ζάχου με τη Dekagro, με τον ίδιο να επισημαίνει ότι η επιλογή του να συνεργαστεί με την εταιρία δεν ήταν τυχαία, αλλά βασίστηκε στη διαχρονική του πίστη στις δυνατότητες της ελληνικής παραγωγής και των εγχώριων βιομηχανιών.
Αλλωστε ο κ. Ζάχος τονίζει ότι ανέκαθεν είχε ιδιαίτερη εκτίμηση στις ελληνικές αγροτικές επιχειρήσεις, θεωρώντας ότι μπορούν να σταθούν επάξια απέναντι στα εισαγόμενα προϊόντα. «Πιστεύω ότι η ελληνική βιομηχανία έχει τεράστιες δυνατότητες και ότι τα ελληνικά λιπάσματα δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τα εισαγόμενα» αναφέρει χαρακτηριστικά, για να περιγράψει ότι ήταν θεαματική η διαφορά που παρατήρησε σε φυτά στα οποία είχε χρησιμοποιηθεί προϊόν της Dekagro και σε άλλα στα οποία είχε χρησιμοποιηθεί προϊόν πολυεθνικής εταιρίας. «Ηταν μεγάλη η διαφορά υπέρ της Dekagro, και μάλιστα με μικρότερο κόστος» σημειώνει ο κ. Ζάχος.
«Η φιλοσοφία της συνεργασίας μας»
Σύμφωνα με τον κ. Ζάχο, η συνεργασία με τη Dekagro στηρίχθηκε ακριβώς σε αυτή τη φιλοσοφία: στην ενίσχυση της ελληνικής παραγωγής και στη δημιουργία ισχυρών δεσμών ανάμεσα στη βιομηχανία και στον αγροτικό κόσμο.
Για τον ίδιο, ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι μια ελληνική βιομηχανία μπορεί να παράγει προϊόντα υψηλής ποιότητας και ταυτόχρονα να στηρίζει τεχνικά και οικονομικά τον Ελληνα αγρότη. Οπως επισημαίνει, η ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής και η ανάπτυξη ισχυρών ελληνικών αγροτικών βιομηχανιών αποτελούν βασική προϋπόθεση για τη βιωσιμότητα του πρωτογενούς τομέα τα επόμενα χρόνια. «Αν δεν ήταν η Dekagro σήμερα, δεν θα έπαιρναν λίπασμα οι Ελληνες αγρότες» σημειώνει ο κ. Ζάχος.
Dekastim nutrammon: «Μοναδικό στην παγκόσμια αγορά»
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στο Dekastim nutrammon, το οποίο χαρακτηρίζει μοναδικό στην παγκόσμια αγορά των αζωτούχων λιπασμάτων, καθώς συνδυάζει πρώτη φορά τα πλεονεκτήματα της νιτρικής αμμωνίας με τεχνολογία αναστολής νιτροποίησης. Οπως αναφέρει, η συγκεκριμένη τεχνολογία διατηρεί το άζωτο περισσότερο χρόνο διαθέσιμο στο έδαφος, μειώνοντας τις απώλειες και βελτιώνοντας την αποδοτικότητα της λίπανσης.
«Με τις νέες τεχνολογίες σταθεροποίησης το λίπασμα παραμένει στο έδαφος και δεν χάνεται, κάτι που βοηθά σημαντικά την παραγωγή, και έχουμε από ένα δικό μας προϊόν αυτό το αποτέλεσμα, χωρίς κόστη εισαγωγής για τους παραγωγούς» υπογραμμίζει χαρακτηριστικά.
Με καταγωγή από το Αρμένιο, δραστηριοποιείται εδώ και 23 χρόνια
Ο Δημήτρης Ζάχος γεννήθηκε το 1979 και κατάγεται από το Αρμένιο Λάρισας, μια καθαρά αγροτική περιοχή. Προέρχεται από αγροτική οικογένεια, καθώς και οι δύο γονείς του ήταν αγρότες, οπότε, όπως σημειώνει και ο ίδιος, μεγάλωσε μέσα στα χωράφια, έχοντας από μικρός όνειρο να καλλιεργεί τη γη, αλλά και να συμβάλει στην εξέλιξη της γεωργίας. Ετσι, ολοκλήρωσε τις σπουδές του ως τεχνολόγος γεωπόνος στο ΤΕΙ Λάρισας.
Το 2003 πήρε την απόφαση να ανοίξει τη δική του επιχείρηση, ενώ ήδη εργαζόταν σε μεγάλο κατάστημα του κλάδου. Ξεκίνησε με την εμπορία γεωργικών φαρμάκων και παράλληλα με την εμπορία δημητριακών. Σήμερα, ύστερα από 23 χρόνια δραστηριότητας, γνωρίζει πολύ καλά τον αγροτικό χώρο, τόσο από την οικογενειακή του εμπειρία όσο και από τις σπουδές και την επαγγελματική του πορεία.
Οι δύο εταιρίες
Αυτή τη στιγμή δραστηριοποιείται μέσω δύο εταιριών. Η πρώτη είναι η Ζάχος Δημήτριος και Σία Ο.Ε., με έδρα στην περιοχή του Κιλελέρ, η οποία ασχολείται με τη φυτοπροστασία και γενικότερα με την εμπορία αγροτικών εφοδίων. Η δεύτερη είναι η «Νέα Γη», με έδρα το Αρμένιο, η οποία δραστηριοποιείται αποκλειστικά στην εμπορία δημητριακών.
Η «Νέα Γη» ιδρύθηκε το 2015, μετά την εμπειρία που είχε αποκτήσει στην εμπορία δημητριακών μέσω της πρώτης εταιρίας. Ετσι, η συγκεκριμένη εταιρία ασχολείται αποκλειστικά με τα δημητριακά και η πρώτη με τη φυτοπροστασία και τα αγροτικά εφόδια.
Συμβολαιακή γεωργία
Η «Νέα Γη» έχει αναπτύξει πολύ μεγάλη δραστηριότητα στη συμβολαιακή γεωργία και διατηρεί το μεγαλύτερο συμβόλαιο με τη «Μέλισσα – Κίκιζας». Σήμερα διαχειρίζεται περισσότερα από 15.000 στρέμματα συμβολαιακής καλλιέργειας σκληρού σιταριού και περίπου 15.000 τόνους παραγωγής, δηλαδή 15 εκατομμύρια κιλά σκληρό σιτάρι.
Διαθέτει μόνιμες εγκαταστάσεις, σιλό και αποθηκευτικούς χώρους, ενώ αυτή την περίοδο επεκτείνεται με νέα εγκατάσταση και καινούργια σιλό χωρητικότητας 4.500 τόνων, τα οποία θα διαθέτουν και καθαριστήρια, ώστε να γίνεται σποροπαραγωγή για λογαριασμό της «Μέλισσα – Κίκιζας», στο πλαίσιο της Ακαδημίας Σίτου, στην οποία συμμετέχει από το 2007.