ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Λ. Νικολάου – Αλαβάνος στον «Ε.Α.»: Οι πολύπλοκοι κανονισμοί και ο τρόπος πληρωμής της ΚΑΠ ευνοούν τους μεγαλοπαραγωγούς

Ο Έλληνας Αγρότης συνομίλησε με τον Ευρωβουλευτή του ΚΚΕ, Λευτέρη Νικολάου – Αλαβάνο ο οποίος τοποθετήθηκε σχετικά με όλα τα καυτά θέματα του πρωτογενούς τομέα, όπως οι κινητοποιήσεις των παραγωγών, η συμφωνία ΕΕ – Mercosur, αλλά και οι γενικότερες εξελίξεις στον κλάδο της αγροτοδιατροφής.

Σχετικά με τη Mercosur, ο κ. Νικολάου – Αλαβάνος ανέφερε πως πρόκειται για ουσιαστική συνέχεια της ΚΑΠ η οποία ενισχύει τα μεγάλα συμφέροντα στον πρωτογενή τομέα όπως επιχειρήσεις τροφίμων ή γαλακτοβιομηχανίες, ενώ βασικός στόχος όπως είπε είναι η εξασφάλιση φθηνών πρώτων υλών όχι για τον απλό πολίτη, αλλά για τις μεγάλες εταιρείες.

-Τι χαρακτηριστικά πιστεύετε ότι έχει η συμφωνία ΕΕ – Mercosur; Εσείς από ποιο πρίσμα τοποθετείστε;

-Πρόκειται για μια συμφωνία συνέχεια και συμπλήρωμα της ΚΑΠ. Βασική επιδίωξη είναι η εξασφάλιση φτηνών πρώτων υλών και τροφίμων για τους εμποροβιομήχανους του αγροδιατροφικού τομέα, οδηγώντας σε ξεκλήρισμα τους βιοπαλαιστές αγρότες εξαιτίας του υψηλού κόστους παραγωγής, κάνοντας παράλληλα απλησίαστα για τους εργαζόμενους τα τρόφιμα και αγροτικά προϊόντα. Επομένως, δεν πρόκειται για μια συμφωνία «αμοιβαίου οφέλους», όπως επιδιώκεται να παρουσιαστεί, αλλά μια συμφωνία βασισμένη στα συμφέροντα βιομηχανικών και εξαγωγικών μονοπωλίων, που αφήνει εκτεθειμένους τους παραγωγούς της υπαίθρου σε αθέμιτο ανταγωνισμό. Συγχρόνως, ως Κόμμα, προειδοποιούμε ότι η συμφωνία θα έχει αρνητικές συνέπειες και για τους καταναλωτές, καθώς θα οδηγήσει σε ακριβότερα εισαγόμενα προϊόντα αμφίβολης ποιότητας, την ώρα που υπονομεύεται η εγχώρια αγροτική παραγωγή.

ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΤΣΑΒΟΥ
tassos1987@hotmail.com

Στον Ευρωβουλευτή του ΚΚΕ θέσαμε το θέμα των «κακών» πληρωμών, καθώς όπως έχουν καταγγείλει πολλές φορές αγρότες στην ιστοσελίδα μας άλλα περιμένουν και άλλο ποσό μπαίνει τελικά στον τραπεζικό τους λογαριασμό. Σύμφωνα με τον κ. Νικολάου – Αλαβάνο η τακτική αυτή προκύπτει από τους πολύπλοκους κανονισμούς της Ε.Ε. η οποία στόχο έχει να μειώσει την επιδότηση όσων παραγωγών έχουν μεσαία ή και μικρή επιφάνεια

-Πολλοί αγρότες καταγγέλλουν «λάθος» πληρωμές. Άλλα περιμένουν, άλλα παίρνουν τελικά. Πώς και γιατί πιστεύετε ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο;

-Και αυτό είναι απόρροια της πολιτικής της ΕΕ και της ΚΑΠ, που καταληστεύει τους βιοπαλαιστές αγρότες και εφαρμόζεται διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις. Οι επιδοτήσεις δίνονται με κριτήριο την προσαρμογή της παραγωγής στις ανάγκες της αγοράς και της κερδοφορίας των ομίλων και όχι τη στήριξη του εισοδήματος των βιοπαλαιστών αγροτών. Άλλωστε, οι ίδιες οι επιδοτήσεις της ΚΑΠ είναι άμεσα συνδεδεμένες με τον εξαναγκασμό των βιοπαλαιστών αγροτοπαραγωγών να εξασφαλίζουν φθηνή πρώτη ύλη στους βιομηχάνους και εμπόρους του αγροδιατροφικού τομέα, πουλώντας σε τιμές κάτω του κόστους, την ίδια ώρα που εκτινάσσεται το κόστος παραγωγής. Η ενίσχυση, μάλιστα, που χορηγείται αποσυνδεδεμένη από την πραγματική παραγωγή συνδέεται με τα σκάνδαλα, σε πολλά κράτη-μέλη της ΕΕ, όπως του ΟΠΕΚΕΠΕ στη χώρα μας.

Παράλληλα, το σύστημα πληρωμών ευνοεί τους μεγάλους παραγωγούς και τις αγροτικές επιχειρήσεις. Αυτό επιβεβαιώνεται μέσα από στοιχεία που δείχνουν πως ένα μικρό ποσοστό των μεγάλων δικαιούχων λαμβάνει τη μερίδα του λέοντος των συνολικών κονδυλίων σε κράτη-μέλη όπως η Ελλάδα, η Γαλλία ή η Γερμανία. Περίπου 80% του συνόλου των άμεσων ενισχύσεων της ΚΑΠ κατανέμεται στο 20% των μεγαλύτερων δικαιούχων/αγροτικών εκμεταλλεύσεων. Αντίθετα, σχεδόν οι μισοί από όλους τους αγρότες της ΕΕ με πολύ μικρές εκμεταλλεύσεις γης λαμβάνουν μόλις το 6% των συνολικών πληρωμών.

Οι συνεχείς αλλαγές στους κανονισμούς, οι πολύπλοκοι όροι, τα «οικολογικά σχήματα» και οι περικοπές περιπλέκουν την κατάσταση. Και με αυτόν τον τρόπο ευνοούνται οι μεγαλοπαραγωγοί που έχουν τη δυνατότητα να ανταποκριθούν σε όλα τα παραπάνω.

«Όταν πρόκειται για τον αγρότη τα δημοσιονομικά περιθώρια στενεύουν»

Σε σχέση με τις κινητοποιήσεις που ξεδιπλώθηκαν επί 55 ημέρες στα μπλόκα όλης της χώρας ο Ευρωβουλευτής του ΚΚΕ θεωρεί πως οι παραγωγοί που παλεύουν να επιβιώσουν στρίμωξαν πραγματικά την κυβέρνηση επειδή ήταν ενωμένοι και είχαν αιτήματα τα οποία αποκάλυπταν την ουσία της πολιτικής της ΚΑΠ και της Ε.Ε., ενώ σχετικά με τη μη ικανοποίηση ορισμένων διεκδικήσεων σημείωσε πως τα δημοσιονομικά περιθώρια όταν πρόκειται για το λαϊκό εισόδημα είναι στενά, ενώ όταν πρόκειται για τα μεγάλα συμφέροντα είναι απέραντα.

-Φέτος τα μπλόκα ήταν σχετικά μεγάλα και τράβηξαν σε μάκρος χρονικά, αλλά δεν κέρδισαν ουσιαστικά μέτρα στήριξης. Γιατί έγινε αυτό κατά τη γνώμη σας; Πρόκειται για «νίκη» ή για «ήττα» των φετινών κινητοποιήσεων των παραγωγών;

-Οι βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφοι σε όλη την Ελλάδα έδωσαν συντονισμένα έναν συγκλονιστικό και τίμιο αγώνα επιβίωσης για επτά εβδομάδες. Πρόκειται για έναν αγώνα που βρίσκει τους αγροτοκτηνοτρόφους σε νέα φάση, έχοντας αποκτήσει πείρα και εμπειρία, συνεχίζουν ισχυροί και ενωμένοι με την υποστήριξη όλου του λαού. Καταρχάς, πέτυχαν την ικανοποίηση ορισμένων αιτημάτων τους, όπως το αγροτικό πετρέλαιο, μια χαμηλότερη τιμή στο ρεύμα, πληρωμές χρωστούμενων αποζημιώσεων και επιδοτήσεων, μια ορισμένη αναπλήρωση εισοδήματος σε κάποια προϊόντα και άλλες διεκδικήσεις, τις οποίες η κυβέρνηση δεν θα έδινε αν οι ίδιοι δεν έβγαιναν στον δρόμο. Σίγουρα διεκδικούν και άλλα για να μπορέσουν να μείνουν στην παραγωγή. Όμως, στρίμωξαν την κυβέρνηση, καθώς την ανάγκασαν να ομολογήσει ότι η ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων επιβίωσης που προβάλλουν, προσκρούει στην καπιταλιστική κερδοφορία και το ευρωενωσιακό πλαίσιο. Ουσιαστικά, η κυβέρνηση επιβεβαίωσε ότι ο καπιταλισμός και η ΚΑΠ στερούν την επιβίωση από τους βιοπαλαιστές της υπαίθρου.

Έβαλαν δηλαδή με τον αγώνα τους στο στόχαστρο τον πραγματικό υπεύθυνο, τον καπιταλιστικό ανταγωνισμό για τα κέρδη, τις πολιτικές της ΕΕ και των κυβερνήσεων διαχρονικά, την ΚΑΠ. Επομένως, επιστρέφουν «νικητές», έχοντας διαμορφώσει με καλύτερους όρους τις προϋποθέσεις να αναμετρηθούν με τον πραγματικό αντίπαλο, με εφόδιο την κοινή τους δράση, μια υπόθεση που -όπως αποδείχθηκε και στην πράξη- είναι υπόθεση όλου του λαού.

-Από την εμπειρία σας ως Ευρωβουλευτής ποιο πιστεύετε ότι είναι το μέλλον που επιφυλάσσει η ΕΕ στους Έλληνες αγρότες;

-Με βασικές επιδιώξεις τη συγκέντρωση και τον έλεγχο της παραγωγής από τις μεγάλες βιομηχανίες του αγροδιατροφικού τομέα, καθώς και τη διαμόρφωση μεγάλων καπιταλιστικών αγροτικών εκμεταλλεύσεων, ΕΕ και κυβερνήσεις παίρνουν μέτρα που εντείνουν την καταλήστευση του ατομικού αγροτοπαραγωγού από τα μονοπώλια.

Βέβαια, οι αγρότες, με τον αγώνα τους για κατώτερες εγγυημένες τιμές που να τους εξασφαλίζουν αξιοπρεπές εισόδημα, για μέτρα μείωσης του κόστους παραγωγής, για προστασία από καταστροφές, ασθένειες και άλλους φυσικούς κινδύνους, για αλλαγή του κανονισμού του ΕΛΓΑ με 100% αποζημίωση των απωλειών και για έκτακτα μέτρα αναπλήρωσης του εισοδήματός τους, μπορούν να πάρουν και παίρνουν ορισμένες ανάσες επιβίωσης.

«Σε περίοδο πολεμικής προετοιμασίας οι εξελίξεις σε βάρος βιοπαλαιστών παραγωγών επιταχύνονται»

Τέλος, για τη σύγχρονη τάση στον ευρωπαϊκό πρωτογενή τομέα ο κ. Νικολάου – Αλαβάνος αναφέρει χαρακτηριστικά πως η Ε.Ε. βρίσκεται σε περίοδο πολεμικής προετοιμασίας και αυτό επηρεάζει καταλυτικά και τη ζωή του αγρότη.

-Τι διακρίνετε ως σύγχρονη τάση στον πρωτογενή τομέα τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην ΕΕ;

 -Σε περίοδο πολεμικής οικονομίας, οι διεργασίες σε βάρος των βιοπαλαιστών της υπαίθρου επιταχύνονται, όπως επιβεβαιώθηκε και από την αναθεωρημένη ΚΑΠ, που ψήφισαν όλα τα ελληνικά κόμματα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκτός του ΚΚΕ. Στόχος είναι τα ευρωενωσιακά μονοπώλια να βγουν πιο δυνατά στον αμείλικτο ανταγωνισμό, εντείνοντας το ξεζούμισμα εργατών και αγροτών.

Επομένως, δεν βρίσκεται σε κίνδυνο γενικά ο «πρωτογενής τομέας», αλλά ο βιοπαλαιστής αγρότης και κτηνοτρόφος, όπως και ο εργάτης που δουλεύει ήλιο με ήλιο και δεν μπορεί να εξασφαλίσει, λόγω της ακρίβειας, ούτε τα απαραίτητα. Αυτές οι τάσεις βέβαια μπορούν να ανατραπούν και θα ανατραπούν με τον κοινό, συντονισμένο αγώνα εργατοϋπαλλήλων – αγροτών – υπόλοιπων λαϊκών στρωμάτων, που βάζει στο στόχαστρο το σύστημα της εκμετάλλευσης και την ΕΕ, και ανοίγει τον δρόμο για την ανατροπή και την οργάνωση της παραγωγής με κριτήριο τις ανάγκες των πολλών και όχι τα κέρδη των λίγων.