ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ «ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΓΡΟΤΗΣ»
Ο ειδικός εκκαθαριστής έχασε τη δίκη εις βάρος χοιροτρόφου, αφού το δικαστήριο χαρακτήρισε «ασαφή τον υπολογισμό των οφειλόμενων ποσών»
Ως αποτέλεσμα ασαφούς υπολογισμού απαιτήσεων εις βάρος του δανειολήπτη, το δικαστήριο απέρριψε αγωγή του ειδικού εκκαθαριστή της πρώην ΑΤΕ εις βάρος παλιού χοιροτρόφου του Ηρακλείου, ο οποίος καλούνταν να πληρώσει πολλαπλώς το αρχικό κεφάλαιο του δανείου του, ενώ ήδη είχε καταβάλει μεγάλα και πολλαπλάσια ποσά.
ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
xristof.papadakis@gmail.com
Η απόφαση εκδόθηκε από το Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου και την παρουσιάζει σήμερα κατ’ αποκλειστικότητα ο «Ελληνας Αγρότης». Πρόκειται για σημαντική απόφαση που αποδεικνύει τις αδικίες που είχαν γίνει εις βάρος των αγροτών τα προηγούμενα χρόνια, όταν η Πολιτεία είχε αφήσει εκτός του νόμου των πανωτοκίων όλους εκείνους τους κτηνοτρόφους, επειδή είχαν αποδεχτεί κάποια στιγμή να ξανακάνουν ρύθμιση με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου.
Οι συγκεκριμένοι δανειολήπτες ταλαιπωρούνται έως σήμερα, αφού με εγκύκλιό της η τότε διοίκηση της ΑΤΕ τούς ενέταξε στις κατηγορίες των ρυθμίσεων με την «Εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου» και των «Αλληλόχρεων Λογαριασμών», αγνοώντας σκόπιμα το πραγματικό αρχικό τους κεφάλαιο, με συνέπεια να μην ενταχθούν στον νόμο για τα πανωτόκια.
Το σκεπτικό του δικαστηρίου
Συγκεκριμένα, το δικαστήριο αναφέρει: «Η κρινόμενη αγωγή με το παραπάνω περιεχόμενο δεν είναι ορισμένη κατά την κύρια βάση της και πρέπει εκ του λόγου τούτου να απορριφθεί ως απαράδεκτη, λόγω του ασαφούς αγωγικού της αιτήματος, ως και ανωτέρω στη μείζονα σκέψη της παρούσης αναλυτικά εκτίθεται, δεκτού γενομένου του σχετικού ισχυρισμού του εναγομένου»…
Παρακάτω αναφέρονται οι ισχυρισμοί του παλιού χοιροτρόφου διά του συνηγόρου του, του Ηρακλειώτη δικηγόρου Φιλήμονα Χριστοφοράκη:
«Αν και στο δικόγραφο της αγωγής ιστορείται ότι η συνολική οφειλή του από το επίδικο δάνειο ανέρχεται στα 14.632,89 ευρώ, τόκους 9.702,33 ευρώ και έξοδα 106,64 ευρώ, εντούτοις το ενάγον περιορίζει συμμέτρως το απαιτούμενο προς επιδίκαση ποσό στα 6.655 ευρώ αόριστα, χωρίς να συγκεκριμενοποιεί κατά ποιο ακριβώς ποσό ή κατά ποιο ποσοστό περιορίζεται συμμέτρως έκαστο κονδύλιο ή αντιστοίχως σε ποιο ύψος διαμορφώνεται έκαστο εξ αυτών μετά τον ως άνω περιορισμό του αιτήματος»…
Και αναφέρει παρακάτω η απόφαση του δικαστηρίου ότι όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα «να καθίσταται ασαφές για ποια ακριβώς κονδύλια καλείται το παρόν δικαστήριο να σχηματίσει δικανική πεποίθηση και να εκδώσει απόφαση, και δη προσωρινά εκτελεστή, αποτελούσα ως εκ τούτου νόμιμο τίτλο εκτελέσεως κατά του εναγομένου. Συνεπεία της αοριστίας του δικογράφου αφενός μεν ο εναγόμενος στερείται της δυνατότητας να αντιτάξει την άμυνά του και να απαντήσει σε αυτήν, αφετέρου δε αναιρείται η δικαιοδοτική εξουσία του παρόντος δικαστηρίου, σε περίπτωση αμφισβητήσεως, να αξιολογήσει το αποδεικτικό υλικό, να προχωρήσει στην έρευνα της ουσιαστικής βασιμότητας της αγωγής και να εκδώσει οριστική απόφαση δεκτικής αναγκαστικής εκτελέσεως. Η αοριστία του ανωτέρω δικογράφου ερευνάται αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο, διότι ανάγεται στην προδικασία και δεν δύναται να συμπληρωθεί με τις έγγραφες προτάσεις, ούτε με παραπομπή σε άλλα έγγραφα της δίκης ούτε με την εκτίμηση των αποδείξεων»…
«Ασαφείς προτάσεις του ενάγοντος»
Επιπλέον αναφέρεται: «Αλλωστε και στις εγγράφως κατατεθειμένες προτάσεις του ενάγοντος διατυπώνεται με τον ίδιο ασαφή τρόπο το ως άνω αίτημά του. Περαιτέρω, ως προς την επικουρική της βάση, η υπό κρίση αγωγή πρέπει να απορριφθεί ως νόμω αβάσιμη, καθόσον η από το άρθρο 904 ΑΚ αγωγή του αδικαιολόγητου πλουτισμού είναι επιβοηθητικής φύσεως και μπορεί να ασκηθεί μόνο όταν λείπουν οι προϋποθέσεις της αγωγής από τη σύμβαση ή την αδικοπραξία, εκτός αν θεμελιώνεται σε πραγματικά περιστατικά διαφορετικά ή πρόσθετα από εκείνα στα οποία στηρίζεται η αγωγή από τη σύμβαση ή από την αδικοπραξία»…
Οπως ξεκαθαρίζεται αμέσως παρακάτω στο σημείο αυτό: «Γεγονός που δεν συντρέχει στην προκειμένη περίπτωση, καθότι η εν λόγω αγωγή στηρίζεται ως προς την επικουρική βάση περί αδικαιολόγητου πλουτισμού στα ίδια πραγματικά περιστατικά, στα οποία ερείδεται και η κύρια βάση της».
Η απόρριψη
Και καταλήγει η απόφαση: «Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η υπό κρίση αγωγή πρέπει να απορριφθεί και να καταδικαστεί το ενάγον στην καταβολή των δικαστικών εξόδων του εναγομένου, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματός του, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό. Για τους λόγους αυτούς (σ.σ.: το δικαστήριο): Δικάζει κατ’ αντιμωλία των διαδίκων. Απορρίπτει την αγωγή. Καταδικάζει το ενάγον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του εναγομένου, τα οποία ορίζει στο ποσό των 200 ευρώ».