Aν ρωτήσεις κάποιον κτηνοτρόφο σήμερα τι συμβαίνει με την ευλογιά των προβάτων, κανείς δεν μπορεί να σου δώσει απάντηση. Αν, την ίδια ώρα, ρωτήσεις τους καταναλωτές ποια είναι η γνώμη τους για όσα είναι σε εξέλιξη στον κλάδο της κτηνοτροφίας, επίσης δεν θα μπορούν να εξηγήσουν όσα γίνονται.
Για την άγνοια, ούτε οι κτηνοτρόφοι φταίνε ούτε οι πολίτες. Μήνες τώρα, η κυβέρνηση και ο αρμόδιος υπουργός φέρουν ακέραια την ευθύνη για το κενό ενημέρωσης. Και δεν είναι μόνο η διαχείριση του προβλήματος, αλλά και το γεγονός ότι, εξαιτίας της πολυφωνίας, χάθηκε το μέτρο. Καμιά σοβαρή εξήγηση. Καμιά ξεκάθαρη πρόταση. Ολα κινούνται στη λογική «όσα έρθουν και όσα πάνε». Αντί να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, αναλώθηκαν σε απειλές, σε διώξεις και στη λήψη ατελέσφορων μέτρων.
Χρειάστηκε να περάσουν μήνες για να μάθουμε τι συμβαίνει με τα εμβόλια. Αλλα λέει η Ε.Ε., άλλα το υπουργείο, με τους κτηνοτρόφους να αναζητούν μόνοι τους τη λύση. Αν και έχει περάσει τόσος καιρός, ακόμη δεν έχουμε κατανοήσει τις συνέπειες της χαλαρότητας με την οποία αντιμετώπισε την ευλογιά η κυβέρνηση. Ούτε, βεβαίως, τον λόγο που οι παραγωγοί δεν έχουν αποζημιωθεί για την καταστροφή.
Αν ήθελε η κυβέρνηση να εξαλείψει τη νόσο, θα είχε από την πρώτη στιγμή επιβάλει τους περιορισμούς που έχει θέσει σε ισχύ τώρα. Κακοί υπολογισμοί; Ισως. Οφειλαν όμως οι αρμόδιοι να γνωρίζουν ότι το κακό, αν το αφήσεις, εξαπλώνεται. Κάτι σαν τις πυρκαγιές – αν δεν τις προλάβεις στην αρχή, η συνέχεια είναι τραγική.
Η κοινή λογική λέει ότι θα έπρεπε να υπάρχει σχέδιο αντίδρασης. Να ενημερώνονται συνεχώς οι κτηνοτρόφοι για πιθανά προβλήματα και να γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή πώς πρέπει να αντιδράσουν. Κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε ούτε χθες ούτε σήμερα, οπότε μοιραία καταλήγουμε στην καταστροφή
Δυστυχώς, δεν τα κατάφερε όταν καταγράφηκαν τα πρώτα κρούσματα. Η ηγεσία του ΥΠΑΑΤ, μέσα στη δίνη του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, έχασε πολύτιμο χρόνο. Δεν ήταν έτοιμη για την αντιμετώπιση της ευλογιάς και γενικώς των ζωονόσων. Δεν θα έπρεπε όμως να λειτουργεί στο υπουργείο μια ομάδα ειδικών, η οποία να ελέγχει τα πάντα; Να ελέγχει τις εισαγωγές, να κινητοποιείται αμέσως, με συγκεκριμένο σχέδιο δράσης, όταν ακούει ότι στη γειτονιά μας ξεσπάνε επικίνδυνες ασθένειες;
Η κοινή λογική λέει ότι θα έπρεπε να υπάρχει σχέδιο αντίδρασης. Να ενημερώνονται συνεχώς οι κτηνοτρόφοι για πιθανά προβλήματα και να γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή πώς να αντιδράσουν.
Κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε ούτε χθες ούτε σήμερα, οπότε μοιραία καταλήγουμε στην καταστροφή.
Με τούτα και με κείνα, όμως, είναι βέβαιο ότι οι νέοι δεν πρόκειται να ακολουθήσουν την κτηνοτροφία. Χιλιάδες άνθρωποι θα εγκαταλείψουν την ύπαιθρο, τη στιγμή που η κυβέρνηση θέλει, όπως λέει, να αντιμετωπίσει το Δημογραφικό. Η φέτα, το εθνικό μας προϊόν, σε λίγα χρόνια θα περάσει μεγάλη κρίση με τεράστιες συνέπειες.
Αυτό που προκύπτει είναι ότι η κυβέρνηση θα εξυπηρετούνταν τα μέγιστα, αν η κτηνοτροφία περνούσε σε μεγάλες εταιρίες (βιομηχανίες), οι οποίες θα προχωρούσαν στην ίδρυση μεγάλων κτηνοτροφικών μονάδων που θα κάλυπταν τις ανάγκες τους σε γάλα. Ναι, αλλά μια τέτοια εξέλιξη θα μειώσει τους ελεύθερους κτηνοτρόφους, οι οποίοι θα πρέπει να στραφούν σε άλλες ασχολίες.
Η λύση των μεγάλων μονάδων, όπως και των θερμοκηπίων, μπορεί να ταιριάζει σε άλλες χώρες, αλλά στην Ελλάδα είναι ένα πείραμα με αμφίβολα αποτελέσματα. Και σίγουρα θα είναι η ταφόπλακα για την ποιότητα των ελληνικών τυριών…
Το μέλλον θα δείξει, αλλά, για να φτάσουμε σε αυτό, πρέπει να κοιτάξουμε με σοβαρότητα το σήμερα…