Καταντά γραφική κάθε αναφορά της κυβέρνησης στο Δημογραφικό. Τα δε μέτρα που παίρνονται διαχρονικά είναι σαν να προσπαθείς να αδειάσεις τη θάλασσα με το κουτάλι!
Κανένα ουσιαστικό μέτρο. Καμιά μελέτη «απάντηση» στη δραματική μείωση του πληθυσμού. Το μεγαλύτερο πρόβλημα, βεβαίως, το αντιμετωπίζει η ύπαιθρος, η οποία μετρά τη ζωή στον ρυθμό των θανάτων. Το τραγικό δεν είναι αυτή η διαπίστωση. Το τραγικό είναι ότι η κυβέρνηση απλώς μειώνει λίγο τους φόρους, αλλά μέχρι εκεί. Τα «φωτεινά μυαλά» που ασχολούνται με το θέμα δεν πήγαν ποτέ να δουν από κοντά τη ζωή σε ένα χωριό. Να δουν πώς ζουν εκεί νέοι και γέροι, να ρωτήσουν τους νέους που έχουν απομείνει γιατί δεν κάνουν οικογένεια. Αν έμπαιναν στον κόπο να ρωτήσουν, θα καταλάβαιναν ότι οι νέοι δεν θέλουν οικογένεια γιατί δεν έχουν μέλλον σε έναν τόπο όπου τα σχολεία είναι μακριά, τα νοσοκομεία επίσης. Η απασχόληση είναι ένα μακρινό όνειρο και οι παραδοσιακές ασχολίες εγκαταλείπονται μαζικά, γιατί δεν υπάρχουν έσοδα…
Είτε μας αρέσει είτε όχι, το Δημογραφικό στην Ελλάδα αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις, καθώς χαρακτηρίζεται από μείωση του πληθυσμού, γήρανση και χαμηλή γονιμότητα. Σήμερα ζουν στην Ελλάδα λίγο πάνω από 10 εκατομμύρια άνθρωποι. Συγκεκριμένα, ο μόνιμος πληθυσμός, σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛ.ΣΤΑΤ.), εκτιμάται σε 10.413.982 άτομα την 1η Ιανουαρίου 2023 (5.090.591 άνδρες και 5.323.391 γυναίκες), μειωμένος κατά 0,5% σε σχέση με το 2022 (10.461.627). Σύμφωνα με τις πρόσφατες προβολές των Ηνωμένων Εθνών (2024) και της Eurostat (EUROPOP-2023) για την περίοδο 2025-2050, διαπιστώνεται σύγκλιση στην εκτίμηση ότι το αρνητικό ισοζύγιο γεννήσεων – θανάτων στην Ελλάδα είναι μη αναστρέψιμο.
Oι νέοι δεν θέλουν οικογένεια, γιατί δεν έχουν μέλλον σε έναν τόπο όπου τα σχολεία είναι μακριά, τα νοσοκομεία επίσης. Η απασχόληση είναι μακρινό όνειρο και οι παραδοσιακές ασχολίες εγκαταλείπονται μαζικά, γιατί δεν υπάρχουν έσοδα
Ο πληθυσμός της Ελλάδας έφτασε στο μάξιμουμ το 2011, με 11,1 εκατομμύρια κατοίκους. Επειτα άρχισε να μειώνεται, και σήμερα ζουν στην Ελλάδα λίγο πάνω από 10 εκατομμύρια άνθρωποι (βάσει των στοιχείων του 2023). Στη χώρα μας, επί του παρόντος, το 23% του πληθυσμού της είναι ηλικίας άνω των 65 ετών και εντάσσεται στις πλέον γερασμένες της Ε.Ε. Τις επόμενες δεκαετίες αυτή η τάση όχι μόνο δεν θα υποχωρήσει, αλλά θα ενταθεί. Μέχρι το 2050, ο πληθυσμός των ατόμων ηλικίας άνω των 65 ετών, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, θα αποτελεί τουλάχιστον το ένα τρίτο (35%).
Τα στοιχεία είναι σοκαριστικά, αλλά ουδείς προβληματίζεται επί της ουσίας. Το κράτος απλώς εμφανίζεται για να μοιράσει πρόστιμα για το τσιγάρο σε μια γιαγιά που διατηρεί καφενεία, για να έχει ο ταχυδρόμος ένα σημείο να αφήσει τους λογαριασμούς. (Γράμματα πλέον δεν υπάρχουν.) Για να αναπαλαιώνει κάποιο εκκλησάκι (καλά κάνει) και να στέλνει κάπου κάπου κανένα απορριμματοφόρο.
Η κυβέρνηση, παρότι είναι απούσα, γνωρίζει το θέμα, αλλά δεν ασχολείται με το πρόβλημα – εκφράζει ευχές. Κατηγορεί τους νέους για τεμπελιά και μέχρι εκεί. Κανένα ουσιαστικό κίνητρο. Καμιά προσπάθεια για να ανατραπεί το κλίμα. Υποσχέσεις και μόνο υποσχέσεις, που εξατμίζονται με το που «σκάει» άλλο θέμα και κυριαρχεί στην επικαιρότητα.
Η κυβέρνηση, πριν αρχίσει να κομπάζει για δήθεν στήριξη της οικογένειας, καλό είναι να ακούσει και κυρίως να δει από κοντά και να μιλήσει με τους νέους. Εχουν να της πουν πολλά…