Με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ θα κυλήσει και το επόμενο διάστημα. Η κυβέρνηση θα υπεραμύνεται της επιλογής της για εξεταστική επιτροπή, με την αντιπολίτευση να κάνει λόγο για εγκληματική οργάνωση. Στο πλαίσιο του συμψηφισμού θα γίνει και μια αναφορά στις χαμένες ευκαιρίες.
Σε αυτό το κλίμα, τα μεγάλα θύματα, οι αγρότες, θα παρακολουθούν μια κατάσταση που θα τους καθιστά συνυπεύθυνους για όλα τα δεινά. Τι κι αν φώναζαν χρόνια τώρα… Τι κι αν επισήμως οι φορείς τους κατήγγειλαν όλα αυτά τα φαινόμενα; Θα βρεθούν υπουργοί και άλλοι παράγοντες που θα τους κατηγορήσουν ότι δεν κατέθεσαν μηνύσεις, σε μια προσπάθεια να μεταθέσουν το βάρος των ευθυνών…
Εντάξει, ο ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν ένα σκάνδαλο που αποκαλύφθηκε και, μοιραία, πήρε διαστάσεις, αλλά υπάρχουν χιλιάδες άλλα για τα οποία δεν θα υπάρξουν διώξεις. Σήμερα, όλοι μιλάνε για τη λειψυδρία. Ποιος έχει την ευθύνη που οι ΤΟΕΒ λειτουργούσαν με νόμο του 1950; Ποιος πρέπει να λογοδοτήσει για το ότι σε πολλές περιοχές τα αρδευτικά κανάλια είναι διαλυμένα; Ποιος ευθύνεται για το ότι, παρά τις επισημάνσεις των ειδικών, χάνεται το 50% του νερού, δεν έγιναν φράγματα, δεν ενημερώθηκαν οι αγρότες για την αναδιάρθρωση των καλλιεργειών;
Το πελατειακό κράτος στην Ελλάδα δεν είναι μια απλή, αθώα σχέση μεταξύ πολιτικού -ψηφοφόρου. Είναι το οξυγόνο για τους πολιτικούς που απλώς έχουν φιλοδοξίες, χωρίς να έχουν τις ικανότητες
Σαφώς και οι ευθύνες βαραίνουν τους εκάστοτε υπουργούς. Αλλά δεν θα λογοδοτήσει κανείς, αν και η παραγωγή μειώθηκε, το κόστος παραγωγής αυξήθηκε, ενώ χιλιάδες νέοι εγκατέλειψαν τα χωριά. Αν αυτό δεν είναι σκάνδαλο, τότε ποιο είναι;
Για τους κτηνοτρόφους η κατάσταση ήταν ανάλογη. Κανείς δεν σκέφτηκε να οριοθετήσει τις κτηνοτροφικές ζώνες. Κανείς δεν έβαλε φρένο στους εμπόρους που έπαιζαν με τις τιμές σε γάλα και κρέας. Κανείς δεν προστάτευσε τις εκτροφές από τις διάφορες ζωονόσους. Αν αυτό δεν είναι σκάνδαλο, τότε ποιο είναι;
Και το χειρότερο: αθρόες ελληνοποιήσεις προϊόντων για χάρη μεγαλεμπόρων. Κανένας έλεγχος. Καμιά πρόνοια. Τόλμησε κάποιος να υπερασπιστεί τον ιδρώτα του αγρότη; Οχι. Αλλά και πάλι κανείς δεν θα θεωρηθεί υπεύθυνος. Κι όμως, όλα αυτά συνιστούν μέγα σκάνδαλο, αλλά οι πολιτικές αποφάσεις «δεν διώκονται» λένε!
Κάποιοι κέρδισαν από όλα αυτά εξαιτίας των αποφάσεων των υπουργών. Κάποιοι θησαύρισαν από τις παράνομες εισαγωγές και πολύ περισσότερο από τη διάθεση προϊόντων αμφιβόλου ποιότητος. Από αυτές τις πρακτικές, οι αγρότες μειώθηκαν και η ύπαιθρος εγκαταλείφθηκε. Στην Ελλάδα, όμως, δεν φταίει κανείς πολιτικός. Εμμεσα, η ευθύνη έπεσε στους αγρότες: «Είναι τεμπέληδες. Κάθονται στην καφετέρια και πίνουν φραπέ»… Ετσι έλεγαν όσοι δεν έχουν δουλέψει ούτε μία ώρα στα χωράφια. Οι χαρτογιακάδες, που ποτέ δεν κατάλαβαν τι συμβαίνει στον πρωτογενή τομέα και γιατί αυτός, χρόνο με τον χρόνο, αποψιλώνεται.
Με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ άνοιξε το κουτί της Πανδώρας. Ε, και; Με το που άνοιξε, η κυβέρνηση έσπευσε να το κλείσει με μεγαλοστομίες και κραυγές. Επιδόθηκε σε ένα ρεσιτάλ «περίεργης» διαχείρισης ενός σκανδάλου, που θέλει ειδικά μέτρα για να κλείσει μια για πάντα η πόρτα της διαπλοκής. Θα κλείσει ποτέ; Οχι. Το πελατειακό κράτος στην Ελλάδα δεν είναι μια τόσο απλή και αθώα σχέση μεταξύ πολιτικού – ψηφοφόρου. Είναι το οξυγόνο για τους πολιτικούς που απλώς έχουν φιλοδοξίες, χωρίς να έχουν τις ικανότητες. Δυστυχώς, αυτοί είναι οι «χρήσιμοι πρόθυμοι» για την εξυπηρέτηση φίλων, για το «κλείσιμο του ματιού» σε όλους εκείνους που αλλάζουν στρατόπεδα…