Με καθυστέρηση… δεκαετιών η ελληνική πολιτεία στρέφει το βλέμμα της στο μέγα θέμα των «ελληνοποιήσεων», αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στον πρωτογενή τομέα που απαιτούν διοικητικές τομές χωρίς να έχουν δημοσιονομικό κόστος.
Οι λεγόμενες Ελληνοποιήσεις προϊόντων είναι μια μεγάλη πληγή στον πρωτογενή τομέα, καθώς με τον αθέμιτο ανταγωνισμό, προϊόντα χωρίς την ίδια ποιότητα, αλλά και διαδικασία παραγωγής και συστατικών έρχονται στη χώρα μας και πωλούνται ως ελληνικά ενώ είναι εισαγωγής. Απέναντι σε αυτό το ΥΠΑΑΤ βρίσκει την αιτία στη μη ύπαρξη ΠΟΠ/ΠΓΕ και ψηφιακού αποτυπώματος στα εγχώρια προϊόντα.
Το όραμα της κυβέρνησης είναι τελικά η µετάβαση από το «ανώνυµο» αγροτικό προϊόν
στο επώνυµο και ψηφιακά προστατευµένο ελληνικό αγαθό και για τον λόγο αυτό Κάθε παρτίδα αποκτά µοναδικό ψηφιακό Κωδικό Ποικιλίας, Χώρας και Γεωγραφικής Ζώνης, ενώ τα εισαγόµενα φορτία λαµβάνουν υποχρεωτικό Barcode «Εισαγωγής» που δεν µετατρέπεται
ποτέ σε ελληνικό.
Πληροφορίες του «Έλληνα Αγρότη» θέλουν το ψηφιακό δελτίο αποστολής να παίζει έναν νέο ρόλο στην υπόθεση των «Ελληνοποιήσεων», με το ελαιόλαδο να έχει τη δική του ξεχωριστή σημασία στον τομέα εισαγωγών – εξαγωγών.