«Θα βγει κουτσά στραβά» και η φετινή χρονιά αφήνοντας όμως απείραχτες τις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει το εγγύς μέλλον του προϊόντος.
Η ποικιλία Χαλκιδικής, ανοίγει κάθε χρόνο τη νέα εσοδεία επιτραπέζιας ελιάς. Η συγκομιδή έχει ήδη ξεκινήσει, άλλωστε δεν κρατάει παρά λίγες εβδομάδες και σε μερικές περιοχές βαίνει προς την ολοκλήρωσή της. Αναμένεται η συνέχεια με τις άλλες εμβληματικές ελληνικές ποικιλίες, τις Κονσερβολιές (Αμφίσσης) και τις Καλαμών, χωρίς να ξεχνάμε τις πολύτιμες Θρούμπες.
Δεν είναι η πρώτη χρονιά, και μακάρι να είναι η τελευταία, που επικρατεί η έλλειψη συνεννόησης μεταξύ παραγωγής – εμπορίας – μεταποίησης – εξαγωγής. Οι τιμές αποτελούν την «κορυφή του παγόβουνου». Μία επιχείρηση (Μαρία Καραβανα) ανακοίνωσε τον πρώτο τιμοκατάλογο προσφέροντας τα 1,70 €/κιλό για τα 110 τεμάχια, τα οποία ανέβηκαν στα 1,80 € (Χρ. Ανέγρονος), ενώ είναι αισθητή η τάση για ακόμη ψηλότερα. Ωστόσο, οι 2-3 εταιρείες που απορροφούν και τον μεγαλύτερο όγκο του προϊόντος κρατούν «κλειστά τα χαρτιά τους» με εμφανή την απροθυμία τους να ικανοποιήσουν ακόμη και το 1,70. Πολλοί κοιτάζουν όχι μόνο τα 110 αλλά και τους μικρότερους τεμαχισμούς, π.χ. τα 140 τεμ./κιλό, διαπιστώνοντας ότι η διαφορά της τιμής είναι υπερβολικά μεγάλη και ασύμφορη για τον παραγωγό.
Η κάθε πλευρά, παραγωγοί – μεταποιητές, έχει τα δικά της επιχειρήματα. Το κόστος , π.χ. η ενέργεια, ανεβαίνει και για τον αγρότη και για τον βιοτέχνη / βιομήχανο. Οι δασμοί Τραμπ αποτελούν μια νέα εξέλιξη, που οι επιπτώσεις της επιβαρύνονται από την υπερβολική εξάρτηση των ελληνικών πωλήσεων από τις εξαγωγές, υποτιμώντας την εσωτερική κατανάλωση, αλλά και την μονόπλευρη κατεύθυνση προς τις ΗΠΑ.
Το βέβαιο είναι, και εδώ αναδεικνύονται οι ευθύνες της πολιτείας, πως λείπει ένα ολοκληρωμένο, κοινά αποδεκτό κοστολόγιο, το οποίο να αποτελεί και τον «μπούσουλα» για το ποιά τιμή θα ήταν δίκαιη και λογική για όλους.
Όλοι με όσους συζήτησε το olivenews.gr συμφώνησαν πως το υπ΄αριθμόν ένα ζωτικής σημασίας πρόβλημα δεν είναι άλλο από την έλλειψη νερού και την κακή διαχείριση αυτού που υπάρχει. Αν και φέτος το χειμώνα έβρεξε, ωστόσο αυτά τα νερά χάνονται γιατί τα δύο φράγματα που θα εξασφάλιζαν επαρκείς ποσότητες, είναι ημιτελή και ξεχασμένα. Το άνυδρο φετινό καλοκαίρι ενέτεινε το πρόβλημα. Οι περισσότεροι παραγωγοί σπαταλούν νερό ποτίζοντας με μπεκ και όχι με σταγόνες. Ο κύκλος κλείνει με τις ολοένα αυξανόμενες απαιτήσεις του τουρισμού.
Το δεύτερο πρόβλημα, η έλλειψη εργατών, φέτος δεν ήταν τόσο οξύ, ίσως λόγω των ζημιών στις άλλες καλλιέργειες της Μακεδονίας. Οι απαιτήσεις για 4,5 – 5 € /το τελάρο θεωρούνται «λογικές» εφόσον πρόκειται για έμπειρο προσωπικό.
Η στρατηγικής σημασίας έλλειψη συνεταιρισμών τείνει -δυστυχώς- να γίνει παθητικά αποδεκτή, κάτι σαν τις «χαμένες πατρίδες του ελληνισμού».
Για να επανέλθουμε στην εφετινή επικαιρότητα, ας επισημάνουμε:
– Οι εκτιμήσεις για την φετινή παραγωγή είναι αριθμητικά ασαφείς και αλληλοσυγκρουόμενες αν και λίγο – πολύ επικρατεί η άποψη πως θα κυμανθεί στο 70% περίπου της περσινής υπερπαραγωγής, που και γιαυτήν δεν υπάρχουν ακριβείς αριθμοί. Μία ρεαλιστική διατύπωση είναι πως έχουμε μια «καλή χρονιά».
– Ακόμη πιο αμφισβητούμενες είναι οι προβλέψεις για τις άλλες ανταγωνίστριες χώρες, π.χ. την Αίγυπτο. Υπάρχουν αναφορές για μεγάλη παραγωγή με χαμηλές τιμές σε περίπτωση εισαγωγών στη χώρα μας, υπάρχουν όμως και όσοι υποστηρίζουν πως η Αίγυπτος είναι μεν υψηλότερα από την περσινή καταστροφική χρονιά, όμως μακριά από τις μεγάλες παραγωγές της. Εξ άλλου οι τιμές της έχουν ανέβει ώστε δεν είναι ιδιαίτερα συμφέρουσα η εισαγωγή τους.
– Στην Ισπανία το Υπουργείο και η Διεπαγγελματική τους φροντίζουν πάντοτε για πλήρεις και αναλυτικές προβλέψεις.
– Ποιοτικά η φετινή Χαλκιδικής διακρίνεται για τους καλούς της τεμαχισμούς με περιορισμένα προβλήματα σε δακόπληκτες και ζαρωμένες λόγω της καλοκαιρινής ανομβρίας ελιές.
– Μια μη επιβεβαιωμένη πληροφορία της τελευταίας στιγμής είναι το μπλοκάρισμα από την Περιφέρεια της άμεσης δυνατότητας εξαγωγών ελιών Καστελβετράνο, πράγμα που στερεί ρευστότητα σε όσους μικρομεσαίους παραγωγούς / μεταποιητές ασχολούνται με αυτό τον τύπο ελιάς.
Το συμπέρασμα και η τελική εικόνα είναι πως «θα βγει κουτσά στραβά» και η φετινή χρονιά αφήνοντας όμως απείραχτες τις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει το εγγύς μέλλον του προϊόντος.
ΠΗΓΗ: olivenews.gr